Posts tonen met het label Wijk: Sint-Katelijne. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Wijk: Sint-Katelijne. Alle posts tonen

donderdag 31 december 2015

san: de man

Foto: Bart Billen


GOESTING nr. 9 (woensdag 2/12/2015)

De Vlaamsesteenweg heeft er weer een trendy zaak bij: san van Sang-Hoon Degeimbre, de dubbele sterrenchef van L'air du temps tegen Namen, die onlangs volledig terecht door Gault & Millau tot chef van het jaar werd uitgeroepen. Het zit er van dag één stampvol. We konden de vierde dag voor de lunch een plaats aan de toog reserveren. De master himself was uitzonderlijk uit Liernu afgezakt naar de Zennestad, om een handje te helpen. Eigenlijk is het zonde dat iemand van het niveau van Sang-Hoon Degeimbre voor een gemakkelijkheidsoplossing als de Sint-Katelijnewijk kiest. Het is er gesatureerd met hipsters, trendvolgers en toeristen. Succes gegarandeerd. Waarom niet aan het front van de gentrification, plat in Oud-Molenbeek of Kuregem een zaak openen, zodat de hipsters er naartoe trekken en vervolgens die wijk ontdekken? De trendvolgers zullen doen wat ze altijd doen, volgen, en binnen één of twee jaar zijn de toeristen ook van de partij. Maar goed, het is wat het is: de Sint-Katelijnewijk dus. Het concept is sowieso origineel. Alle gerechten worden in een kommetje (un bol) met een lepel geserveerd. Je kunt drie (€ 45), vier (€ 55) of vijf (€ 65) kommetjes bestellen. Ieder gerecht heeft een geografische naam die tracht de inhoud van het kommetje te vatten. Wij gaan all the way voor u beste lezer, vijf kommetjes. De muziek evolueert van irritante bossanova naar aangename jazz. Eerst drinken we als aperitief een glas Trinqu'âmes 2014 (€ 6), een natuurlijke sauvignon uit Touraine. Hierbij bestellen we een hapje: een hartverwarmend soepje van eekhoorntjesbrood met croutons (€ 3). Een goed idee om de klant zelf te laten beslissen of een hapje bij het aperitief is gewenst of niet. Zo is de prijs van het aperitief transparant. Het eerste kommetje heet Bilbao en bevat kraakverse rauwe Baskische bonito (een makreelachtige), mousse van shizo (muntachtig kruid) en gepickelde rode daikon (Japanse radijs). De Baskische vis is dus verwerkt in een Japans geïnspireerde creatie. De mousse smaakt romig en is zeer licht, er is geen gram room aan toegevoegd. Voor het tweede kommetje, Liernu met groente uit de vijf ha grote moestuin van het moederhuis, gaan we over op een chenin blanc van château de la Cour au Berruyer (€ 9). Het kommetje is een esthetische topcompositie met zo maar eventjes vijftien soorten groenten in een gefermenteerde jus en afgewerkt met groene olie. Een Belgische miniversie van de Gargouille van Michel Bras. Dit is een omweg waard. Hierna wordt Venetië geserveerd: gebakken pijlinktvisblokjes met een zwarte risotto van Japanse rijst en inktvisinkt. Het verveelt op geen enkel moment door toevoeging van een tweede structuur: stukjes kroepoek van pijlinktvis. Dan volgt een bol uit Gent met een interpretatie van Gentse waterzooi. Met dit kommetje wordt bewezen dat je kip wel degelijk op lage temperatuur kan garen, alleen vergt het vakkennis. De suprême saus (met zware room gereduceerde veloutésaus) is super licht want er blijkt geen room in te zitten. Verbazingwekkend: een heerlijke roomsaus die geen room bevat. Ook het champignonpapier (koekje met de dikte van papier) intrigeert. De Les Parcelles bourgueil Les Hauts 2014 (€ 8) van Les Tètes is gewoonweg een schitterende wijn. We sluiten in schoonheid af met Roussillon, een fruitsalade van reine claude pruimen, sorbet van galanga (ook wel Laos of Thaise gember genoemd maar afkomstig uit Indonesië) en een mousse van amandelmelk overdekt met een crumble. Voor wat hoort wat, maar voor € 188 hebben we een originele gastronomische lunch van topkwaliteit gedegusteerd. Dit is een aanwinst voor Brussel en gelukkig dat we er vroeg bij waren, want ondertussen moet er voor 's middags drie weken en voor 's avonds twee maanden op voorhand worden gereserveerd.

Conclusie: Culinaire 'place to be'. Origineel kommetjesconcept waarbij de inhoud getuigt van een gastronomische complexiteit. Reserveer tijdig!

Eten: 9/10
Bediening: 9/10
Comfort: 7/10

Globale beoordeling: **** (zeer goed)

Type: eethuis
Keuken: fusion
Specialiteit: gastronomisch
BTW-bon: nope
Wi-Fi: tjek

san
Vlaamsesteenweg 19
1000 Brussel
02 318 19 19
info@sanbxl.be
sanbxl.be
 
Zoals te zien links op de foto boven het artikel: 'the chef was in the house'. Het grijze haar van de man naast mij aan de toog, dat net op de foto komt piepen, is dat van de toenmalige chef van het teloorgegane restaurant 'La maison du boeuf' in het ondertussen tot The Hotel omgevormde Hilton hotel dat indertijd een Michelinster had. We hebben een middag gratis masterklas van hem gekregen. Veel bijgeleerd. Super!
Wij waren hier dus de derde dag na de opening, een donderdag. Om ons in te werken waren we de zondagavond ervoor in het moederhuis 'L'air du temps' (twee Michelinsterren en nr. 26 in de Europese top 200 van Opinionated About Dining) gaan dineren. We wilden echt weten waarvoor Sang-Hoon Degeimbre staat, om zo beter zijn concept in Brussel te begrijpen. Dat was dus op de avond voor de opening in Brussel, vandaar dat de chef natuurlijk niet aanwezig was in Liernu. Alle begrip daarvoor. Het was desalniettemin fenomenaal goed. Ik klasseerde l'air du temps dan ook direct op nr. 14 (ex aequo met La Grenouillère in La Madelaine-sous-Montreuil in de buurt van Le Touquet-Paris-Plage in Frankrijk) in mijn 'Bart Bikt! worldwide all time top 30', die je in de rechterkolom van deze website terug kan vinden. In België doet enkel indewulf beter op nr. 7.

L'air du temps: what you see is what you get


Impressionerende entree



Idem qua interieur



Amuses



Les legumes du jardin



Inktvis à la plancha met komkommer en venkel



Bretoense kreeft



La mer du Nord



Sous bois autour des cèpes



Morceaux insolites: joues d'Angus confites



La tomate du jardin



Déssert potager



Mignardises

Nog een kleine opmerking: van Les Tètes (waarvan we hier Les Parcelles bourgueil Les Hauts 2014 hebben gesavoureerd) hebben we in mei 2015 in Le Mangeoire de even schitterende crémant de Loire (Tète au Bois Dormant) gedronken.
Oh ja, mocht je het tweede deel van video over de bereiding van de Gargouille van Michel Bras niet gevonden hebben, dan kan je die hier vinden.

Seeing is believing


Down to earth vitrine



Down to earth interieur



Aperitiefwijn, hapje en brood



Bilbao



Liernu



Venetië



Gent



Roussillon



Heerlijke wijnen per glas



San 'de man' in actie



zondag 19 april 2015

CHICAGO: Willen maar niet kunnen

Foto: Bart Billen


GOESTING nr. 2 (woensdag 15/4/2015)

De Vlaamsesteenweg is aan de snelheid van het licht aan't gentrificeren. Het gaat zo snel dat de hippe, authentieke fase uiterst kort dreigt te zijn en quasi direct zal overvloeien in de toeristische fase. Sinds half september heeft de eigenares van de burgerjoint Houtsiplou op het Rouppeplein er het luncheethuis CHICAGO geopend in een voormalige matrassenwinkel. Ik ga er op een zaterdagnamiddag laat lunchen na een uit de hand gelopen voorzittersvergadering en het is wachten geblazen. De mega-eetzaal zit afgeladen vol met gezinnen met kinderen, hipsters en dagjesmensen. Het is aanschuiven tot er een tafel vrijkomt. Niet voor mij want ik ben alleen en kan meteen aan een gastentafel plaatsnemen. Het interieur doet Scandinavisch aan met veel hout en het formica meubilair is gerecycleerd uit de jaren 1950. Zou überhaupt iemand weten vanwaar de naam van de zaak komt? In de jaren 1980 werd de wijk hierachter tot aan de KVS, de Citroëngarage en het klein kasteeltje de Chicagowijk genoemd omdat ze even onveilig was als het Chicago van Al Capone in de jaren 1920. Van een turnaround gesproken. Ik heb dorst en bestel direct een Bavik pils van het vat (€2) van brouwerij De Brabandere. De pint is heel mooi getapt. Als voorgerecht wil ik de ajuintaart met geitenkaas (€8) proberen die normaal met soep of salade komt. Omdat ik erna nog een classico burger (€14,50) wil eten, meld ik dat ik geen soep of salade wens. Oeps, probleem want de chef gaat niet tevreden zijn. Blijkbaar kan de keuken alleen gestandaardiseerde bestellingen aan. Mijn burger bestel ik medium rare (à point, kerntemperatuur 55° C à 60° C) en dat wordt door de bazin onmiddellijk omgeturnd in saignant (kerntemperatuur 52° C à 55° C, dus rare). Ik doe blijkbaar weer moeilijk. Het wordt nog erger want ik ontdek iets erna dat er ook aardappelen in de schil op de kaart staan en ik zou zo'n 'Boem Patat' met bonen in tomatensaus en cheddar willen ipv frieten. 'Sorry, dat gaat niet meer want uw bestelling is al doorgestuurd.' Bon, kalm blijven Bart. Go with the flow. Over de ajuintaart kan ik kort zijn. Het bladerdeeg is helemaal kwak en valt volledig uiteen. Is dit het gevolg van opwarming in de microgolf? Ik laat het gewoon staan. De burger is even teleurstellend. De patty is well done (bien cuit, kerntemperatuur minimum 71°C), helemaal niet afgekruid en dus quasi smaakloos. De bun desintegreert na één minuut. De frieten zijn van het platte type en omdat er van alle maten zijn, duidelijk homemade. Alleen zijn ze te fel gebakken. Ook dit gerecht gaat terug naar de keuken. Uit pure frustratie bestel ik nog de Boem Patat die ik al heel de tijd wou (€8). Eigenlijk verwondert het mij al lang niet meer dat de salade identiek is aan die van de ajuintaart en dat de aardappelen totaal kapotgekookt zijn, een waterige, ongezouten smaak hebben en in het beste geval even de salamander (griltoestel waarbij het warmte-element boven het gerecht staat) hebben gezien om de cheddar te doen smelten. Return to sender. Ik bestel tegen beter weten in nog een cheese cake (€4,50) en een espresso (€2). De cheese cake smaakt papperig en de speculaasbodem zorgt er spijtig genoeg voor dat hij langer kan worden bewaard. De koffie is waterig en de bodem ligt vol koffiegruis. Ik geef het op, ga mijn rekening van €43 betalen en keer teleurgesteld naar huis. Kom ik hier terug? Ik vrees van niet.

Conclusie: Ongelooflijk hippe en succesvolle eetplek, maar de keuken kan niet volgen en verknalt werkelijk elk gerecht.

Eten: 5/10
Bediening: 5/10
Comfort: 6/10

Globale beoordeling: ** (matig)

Type: eethuis
Keuken: Belgisch
Specialiteit: -
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: tjek

CHICAGO
Vlaamsesteenweg 45
1000 Brussel
02 502 18 41
info@chicagocafe.be
www.chicagocafe.be
 
Achteraf bekeken had ik hier eigenlijk maar * aan mogen geven, zelfs al heb ik geen sigarettenpeuk in mijn sla gevonden of een stevige toerista opgedaan, want het was gewoon slecht. Ik ging ervanuit dat ik verwend ging worden (quod non), het moederhuis 'Houtsiplou' is immers nog altijd mijn favoriete burgerjoint in het Brusselse.

Voor de niet-geografen even nog een woordje uitleg over het begrip 'gentrificatie', dat voor Jan met de pet zou kunnen worden vertaald als 'hip worden', maar daarmee gaan we veel te kort door de bocht vermits je ook niet zomaar 'Chiquita tegen een banaan' zegt.
Gentrificatie, afkomstig van het Engelse woord gentrification (gentry slaat op 'de bewegende middenklasse'), is een term die wordt gebruikt om de opwaardering van een stadswijk op cultureel, sociaal en economisch gebied aan te duiden. Deze opwaardering gaat gepaard met een transformatie van horeca en winkels naar een hoger marktsegment, met stijging van de prijzen voor onroerend goed en last but not least met sociale verdringing van de originele bevolking. Er zijn verschillende fases in een gentrificatieproces van een stadswijk: de fase van de trendsetters (hip), de fase van de trendvolgers (hipper), de fase van het grootkapitaal (hipst) en de fase van vervlakking (toeristisch).

In 2016 blijkt Houtsiplou doorverkocht te zijn. Het ligt ondertussen in het hol van Pluto door het autovrij maken van de centrale boulevard. Het Rouppeplein is hierdoor immers quasi onbereikbaar geworden en hopeloos voor horeca. Chicago ligt veel strategischer in de aan gentrification onderhevig, hippe Vlaamsesteenweg. Zeer strategisch gezien om terug te plooien op deze zaak. De nieuwe eigenaar van Houtsiplou wil niet toegeven dat hij de zaak heeft overgenomen, hij wil nog verder surfen op het goede kwaliteitsimago dat deze zaak altijd heeft gehad. Ik vrees echter dat dit niet zal mogen baten.

Seeing is believing


Mooi getapte Bavik pils en desintegrerende microgolf ajuintaart


Totaal doorbakken patty en kapotgekookte patat


Papperige cheesecake en Turkse koffie