Posts tonen met het label Keuken: Fusion. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Keuken: Fusion. Alle posts tonen

donderdag 31 december 2015

san: de man

Foto: Bart Billen


GOESTING nr. 9 (woensdag 2/12/2015)

De Vlaamsesteenweg heeft er weer een trendy zaak bij: san van Sang-Hoon Degeimbre, de dubbele sterrenchef van L'air du temps tegen Namen, die onlangs volledig terecht door Gault & Millau tot chef van het jaar werd uitgeroepen. Het zit er van dag één stampvol. We konden de vierde dag voor de lunch een plaats aan de toog reserveren. De master himself was uitzonderlijk uit Liernu afgezakt naar de Zennestad, om een handje te helpen. Eigenlijk is het zonde dat iemand van het niveau van Sang-Hoon Degeimbre voor een gemakkelijkheidsoplossing als de Sint-Katelijnewijk kiest. Het is er gesatureerd met hipsters, trendvolgers en toeristen. Succes gegarandeerd. Waarom niet aan het front van de gentrification, plat in Oud-Molenbeek of Kuregem een zaak openen, zodat de hipsters er naartoe trekken en vervolgens die wijk ontdekken? De trendvolgers zullen doen wat ze altijd doen, volgen, en binnen één of twee jaar zijn de toeristen ook van de partij. Maar goed, het is wat het is: de Sint-Katelijnewijk dus. Het concept is sowieso origineel. Alle gerechten worden in een kommetje (un bol) met een lepel geserveerd. Je kunt drie (€ 45), vier (€ 55) of vijf (€ 65) kommetjes bestellen. Ieder gerecht heeft een geografische naam die tracht de inhoud van het kommetje te vatten. Wij gaan all the way voor u beste lezer, vijf kommetjes. De muziek evolueert van irritante bossanova naar aangename jazz. Eerst drinken we als aperitief een glas Trinqu'âmes 2014 (€ 6), een natuurlijke sauvignon uit Touraine. Hierbij bestellen we een hapje: een hartverwarmend soepje van eekhoorntjesbrood met croutons (€ 3). Een goed idee om de klant zelf te laten beslissen of een hapje bij het aperitief is gewenst of niet. Zo is de prijs van het aperitief transparant. Het eerste kommetje heet Bilbao en bevat kraakverse rauwe Baskische bonito (een makreelachtige), mousse van shizo (muntachtig kruid) en gepickelde rode daikon (Japanse radijs). De Baskische vis is dus verwerkt in een Japans geïnspireerde creatie. De mousse smaakt romig en is zeer licht, er is geen gram room aan toegevoegd. Voor het tweede kommetje, Liernu met groente uit de vijf ha grote moestuin van het moederhuis, gaan we over op een chenin blanc van château de la Cour au Berruyer (€ 9). Het kommetje is een esthetische topcompositie met zo maar eventjes vijftien soorten groenten in een gefermenteerde jus en afgewerkt met groene olie. Een Belgische miniversie van de Gargouille van Michel Bras. Dit is een omweg waard. Hierna wordt Venetië geserveerd: gebakken pijlinktvisblokjes met een zwarte risotto van Japanse rijst en inktvisinkt. Het verveelt op geen enkel moment door toevoeging van een tweede structuur: stukjes kroepoek van pijlinktvis. Dan volgt een bol uit Gent met een interpretatie van Gentse waterzooi. Met dit kommetje wordt bewezen dat je kip wel degelijk op lage temperatuur kan garen, alleen vergt het vakkennis. De suprême saus (met zware room gereduceerde veloutésaus) is super licht want er blijkt geen room in te zitten. Verbazingwekkend: een heerlijke roomsaus die geen room bevat. Ook het champignonpapier (koekje met de dikte van papier) intrigeert. De Les Parcelles bourgueil Les Hauts 2014 (€ 8) van Les Tètes is gewoonweg een schitterende wijn. We sluiten in schoonheid af met Roussillon, een fruitsalade van reine claude pruimen, sorbet van galanga (ook wel Laos of Thaise gember genoemd maar afkomstig uit Indonesië) en een mousse van amandelmelk overdekt met een crumble. Voor wat hoort wat, maar voor € 188 hebben we een originele gastronomische lunch van topkwaliteit gedegusteerd. Dit is een aanwinst voor Brussel en gelukkig dat we er vroeg bij waren, want ondertussen moet er voor 's middags drie weken en voor 's avonds twee maanden op voorhand worden gereserveerd.

Conclusie: Culinaire 'place to be'. Origineel kommetjesconcept waarbij de inhoud getuigt van een gastronomische complexiteit. Reserveer tijdig!

Eten: 9/10
Bediening: 9/10
Comfort: 7/10

Globale beoordeling: **** (zeer goed)

Type: eethuis
Keuken: fusion
Specialiteit: gastronomisch
BTW-bon: nope
Wi-Fi: tjek

san
Vlaamsesteenweg 19
1000 Brussel
02 318 19 19
info@sanbxl.be
sanbxl.be
 
Zoals te zien links op de foto boven het artikel: 'the chef was in the house'. Het grijze haar van de man naast mij aan de toog, dat net op de foto komt piepen, is dat van de toenmalige chef van het teloorgegane restaurant 'La maison du boeuf' in het ondertussen tot The Hotel omgevormde Hilton hotel dat indertijd een Michelinster had. We hebben een middag gratis masterklas van hem gekregen. Veel bijgeleerd. Super!
Wij waren hier dus de derde dag na de opening, een donderdag. Om ons in te werken waren we de zondagavond ervoor in het moederhuis 'L'air du temps' (twee Michelinsterren en nr. 26 in de Europese top 200 van Opinionated About Dining) gaan dineren. We wilden echt weten waarvoor Sang-Hoon Degeimbre staat, om zo beter zijn concept in Brussel te begrijpen. Dat was dus op de avond voor de opening in Brussel, vandaar dat de chef natuurlijk niet aanwezig was in Liernu. Alle begrip daarvoor. Het was desalniettemin fenomenaal goed. Ik klasseerde l'air du temps dan ook direct op nr. 14 (ex aequo met La Grenouillère in La Madelaine-sous-Montreuil in de buurt van Le Touquet-Paris-Plage in Frankrijk) in mijn 'Bart Bikt! worldwide all time top 30', die je in de rechterkolom van deze website terug kan vinden. In België doet enkel indewulf beter op nr. 7.

L'air du temps: what you see is what you get


Impressionerende entree



Idem qua interieur



Amuses



Les legumes du jardin



Inktvis à la plancha met komkommer en venkel



Bretoense kreeft



La mer du Nord



Sous bois autour des cèpes



Morceaux insolites: joues d'Angus confites



La tomate du jardin



Déssert potager



Mignardises

Nog een kleine opmerking: van Les Tètes (waarvan we hier Les Parcelles bourgueil Les Hauts 2014 hebben gesavoureerd) hebben we in mei 2015 in Le Mangeoire de even schitterende crémant de Loire (Tète au Bois Dormant) gedronken.
Oh ja, mocht je het tweede deel van video over de bereiding van de Gargouille van Michel Bras niet gevonden hebben, dan kan je die hier vinden.

Seeing is believing


Down to earth vitrine



Down to earth interieur



Aperitiefwijn, hapje en brood



Bilbao



Liernu



Venetië



Gent



Roussillon



Heerlijke wijnen per glas



San 'de man' in actie



zaterdag 26 september 2015

Kolya: Best bewaarde geheim van Brussel? Houden zo!

Foto: Bart Billen


GOESTING nr. 5 (woensdag 1/7/2015)

'Brussels best kept secret' staat er op de website van Kolya, het restaurant van het Manos Premier hotel op een steenworp van de Louisalaan. Dat intrigeert natuurlijk, te meer er een mooi terras in de tuin zou zijn. Meer hebben we niet nodig om een reservatie te maken. Kolya is de naam van de kleinzoon van Manos, de ondertussen overleden Griekse stichter van de Brusselse Manos hotelgroep met in totaal drie hotels. Zijn zoon Costa is de huidige eigenaar. Ik sta versteld dat er in deze buurt zo'n grote, reliëfrijke tuin bestaat met verschillende, discrete door groen afgesloten plekken om te verpozen. Helemaal bovenaan de tuin tussen schaduwrijke hoge bomen is er een speeltuin. Het geheel is als idyllisch te omschrijven. Het terras beneden in de tuin grenst aan zowel de bar als het restaurant en is fabuleus. Hier op een avond dineren na een bloedhete dag tijdens een hittegolf moet uniek zijn. Kortom, tuin en terras zijn inderdaad het best bewaarde geheim van Brussel. Alleen is er momenteel van een hittegolf geen sprake. Het is koud en dus neem ik met Madame plaats in de eetzaal die een gigantische veranda is met een indrukwekkend glazen zadeldak. Het interieur is kitscherig luxueus en de muziek is overwegend van het enerverende Braziliaanse sambatype. De stoel is te laag voor deze tafel en de bank waar Madame op zit te hoog. Madame kijkt nu letterlijk op mij neer. Vermits er in huis een cocktailbar is, kunnen we een fatsoenlijke cocktail bestellen, een rariteit in Brussel. Het wordt een black Russian (€ 13), bestaande uit wodka en koffielikeur. Deze cocktail is eind jaren 1940 door Gustave Tops, barman in het Brusselse Métropole hotel, gecreëerd voor Perle Mista, Amerikaanse ambassadrice in Luxemburg. Voorwaar een Brusselse specialiteit. Chef Nicholas Tsiknakos heeft op het eerste zicht een interessante kaart samengesteld. Hij is overgekomen uit het restaurant be Lella (naam van de kleindochter) van het be Manos hotel in Kuregem. Daar is het restaurant enkel nog open voor de hotelgasten. Madame bestelt als voorgerecht de misosoep met citroengras, zwarte sesam en stukjes kip met Madagaskar peper (€ 14). Ik ga voor de huisgemaakte ravioli met krab in haar bisque (€ 24). Hierbij wordt gezegd dat de pasta's als hoofdgerecht worden beschouwd. Vandaar de hoge prijs. Ik had de nodige flexibiliteit van de dienster verwacht en dus dat ze mij een voorgerechtportie zou voorstellen. Als hoofdgerecht wordt er van op de bank voor de in amandelolie gebakken zonnevisfilet met door citroengeranium geparfumeerde risotto (€30) geopteerd en ik kies als tweede hoofdgerecht het duo van melkkalf: zwezerik en ribstuk met gratin Dauphinois en marsalasaus (€ 31). Al deze gerechten schreeuwen om chardonnay wijn. Vermits de wijnkaartpagina met de wijnen per glas is afgedekt met een blanco blad, zijn we wel verplicht om een hele fles te bestellen. De pouilly fuissée (€ 54) is niet meer in voorraad. Daar ik geen zin heb in Chablis wordt het een fles Les Chaumes 2013 van domaine Roux père et fils, een Chassagne Montrachet (€ 75: prijzig, maar slechts een schappelijke 2,2 maal de aankoopprijs). De soep valt in de smaak van Madame. Het is geen misosoep, eerder een Thaise tom ka kai soep. De ravioli is zeer lekker en de bisquesaus ook, maar bij nader onderzoek blijkt er geen krabvlees in te zitten maar surimi. Ik ben geschandaliseerd. Als hier geen krab aan te pas komt, hoe wordt dan de bisque gemaakt? Dit heeft een juridische kwalificatie: oplichting! Als mijn hoofdgerecht wordt ingezet, zie ik direct dat ik nog niet aan het einde van mijn calvarietocht ben. Er ligt links en rechts van het ribstuk een stuk zwezerik, het ene gebakken, het andere enkel gekookt. Hoe kan zoiets niet opgemerkt worden? Het gaat trouwens om zwezeriken van lage kwaliteit, die ook nog eens slecht zijn gepeld. Hetzelfde kan van het ribstuk worden gezegd. Het is heel vet en smakeloos vlees. Natuurlijk wordt het volledig overgoten met saus ter camouflage. Waar is mijn gratin? In de plaats hiervan liggen er vier truffelchips op mijn bord. Sorry, maar dit bord gaat terug naar de keuken. Madame haar zonnevis is totaal uitgebakken, zelfs draderig en overgoten met een zware saus, terwijl de kaart de perceptie gaf van een licht gerecht. De risotto is geen smeuïge risotto maar rijst gemengd met zuring. Oneetbaar. We krijgen als compensatie het dessert aangeboden. Waarom worden de hoofdgerechten gewoon niet van de rekening gehaald? Driemaal is scheepsrecht, want ook de pavlova en de tarte tatin voldoen niet aan de definitie ervan. Tarte tatin met aardbeien on the side. De bol ijs ligt in een hoop bruine suiker! Tarte tatin, het lekkerste misbaksel ter wereld van de zusjes Tatin uit Lamotte-Beuvron, moet met kruimeldeeg gemaakt worden en niet met bladerdaag. Waarom de onderkant volledig bestrooid is met kristalsuiker is mij een raadsel. Een pavlova, genoemd naar de Russische balletdanseres, is een taart met een meringue basis afgewerkt met slagroom en vers fruit en geen coupe gevuld met slagroom en fruit. Het is genoeg geweest. We betalen met pijn in het hart € 192 en natuurlijk moeten we ook nog eens om een btw-briefje vragen. Ja beste lezer, we hebben dit horrordiner voor u uitgezeten zodat u dit nooit moet doen.

Conclusie: Het menu is zo betrouwbaar als de Griekse begroting. STAY AWAY!

Eten: 3/10
Bediening: 7/10
Comfort: 8/10

Globale beoordeling: ** (matig)

Type: restaurant
Keuken: internationaal / fusion
Specialiteit: -
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: tjek

Kolya
Charleroisesteenweg 100-106
1060 Sint-Gillis
02 539 36 55
stay@manospremier.com
www.kolya.be
 
Waarom heb ik in godsnaam hier ** (matig) en niet * (slecht) aan gegeven? 3/10 voor de keuken is nog te veel. 2/10 ware realistischer geweest en dan zou dit geresulteerd hebben in * (slecht). Het strafste is het feit dat de chef de klanten aan tafel ging groeten. Je moet maar durven. Onze tafel heeft hij wijselijk links laten liggen, hij wist immers dat we doorhadden dat hij met minderwaardige producten werkt, daar onze borden (op de soep na) allesbehalve leeg terugkeerden naar de keuken.


Seeing is believing


Idyllische tuin en fabuleus terras


Eetzaalveranda is met indrukwekkend glazen zadeldak, cocktailbar
en de onvolprezen 'Brusselse' cocktail black Russian


Tom ka kai soep en ravioli met surimi


Schoon van ver maar ver van lekker


Waardeloze desserts, zoals al de rest trouwens