vrijdag 6 februari 2015

a'mbriana: Liefde voor het vak

LET OP: dit restaurant bestaat niet meer!

Foto: Johan Martens


ZONE02/ nr. 191 (woensdag 2/7/2008)

Niels, de talentrijke drummer van The Lipstick Painters, heeft zijn eigen managementbureau ‘ça bouge’ opgericht. Om dit te vieren gaan we dineren in a’mbriana, een onopvallend Italiaans restaurant met een wat gedateerde jaren ’80 look in het Ukkelse gehucht Koevoet. Waar vind je nog een restaurant met een gevel vol geraniums? Het zal ooit wel weer in de mode geraken. Binnen zit het voor een woensdagavond goed vol. Typisch iets voor Ukkel waar een groot deel van de bevolking bijna dagelijks uit gaat eten. Het is ongetwijfeld één van de redenen waarom de horeca in dit deel van het gewest floreert. We nemen plaats aan een strategische tafel in het midden van de eetzaal, van waaruit we Francesco Lucaccioni in zijn eentje de hele zaal zien bedienen en zijn echtgenote Laura Malaspina in de semi-open keuken de piano zien en vooral horen bespelen. Als voorgerecht bestellen we 'vitello tonato' (€12,50), gevolgd door 'dos d'agneau pané aux herbes du potager' voor Niels en 'piccata au citron’ (€15,50) voor mij. We volgen de suggestie van onze gastheer en laten een fles Frescobaldi Nipozzano Chianti Rufina Riserva 2005 (€39,94, ofwel tweemaal de aankoopprijs) ontkurken. Vitello tonato is een koude specialiteit uit Piëmonte waarbij voor een zeldzame keer vis succesvol aan vlees wordt gekoppeld. Kalfsvlees van de bovenbil van een wat ouder kalf (vitello) wordt in een groentebouillon gekookt. Als het vlees versneden is in dunne plakjes wordt het bedekt met een smeuïge saus op basis van olijfolie, tonijn en ansjovis. Na het een tijd te hebben laten trekken wordt het gerecht met kappertjes bestrooid en opgediend. Deze vitello tonato is gewoonweg zalig. De bizarre combinatie vlees-vis blijft verbazen maar ze werkt. Bij Niels komen hierna vijf lamskoteletjes met het volledige been nog aan op tafel. Ze zijn kunstig geschakeerd zodat ze stukken gestoofde appel met schil verbergen. We kijken elkaar raar aan want compote bij lamsvlees lijkt ons wat van de pot gerukt. Ze blijken echter perfect samen te gaan. Mijn kalfsoester met citroen is een eenvoudig gerecht met slechts enkele ingrediënten. Kalfsoesters worden platgeklopt, gebakken en met ingekookt citroensap genappeerd en afgewerkt met peterselie. De friszure smaakt blijft op de tong tintelen zoals de snoepkorreltjes uit de jaren ’70 die op je tong openspatten. Als dessert kiest Niels voor aardbeien met mascarponemousse (€8). De aardbeien smaken zoals aardbeien uit onze jeugd: naar aardbeien. De mascarpone is heel fluffy opgeklopt. Mijn dessertkeuze is voorspelbaar als er iets bizars op de kaart staat. Hier is dat basilicumijs met tomatenconfituur (€8,20). De basilicum heeft een lichte muntbijsmaak zodat je nu eens basilicum smaakt, dan weer munt. In de tomatenconfituur zitten stukjes zeste de citron die voor een aangename zuurbittere toets zorgen. Bij de ristretti (€3,11) krijgen we van de patron een grappa met body aangeboden, zodat il conto van € 127,61 volledig gerechtvaardigd is.

Conclusie: Ieder gerecht is met liefde bereid. Het basilicumijs met tomatenconfituur is een must.

Eten: 8/10
Bediening: 7/10
Comfort: 7/10

Globale beoordeling: **** (zeer goed)

Type: restaurant
Keuken: Italiaans
Specialiteit: -

a'mbriana
Edith Cavellstraat 151
1180 Ukkel
 
Dit was nog eens een Italiaans restaurant. Heel low profile maar alles was homemade. Het was juist of er iets was tussen mij en Franscesco Lucaccioni. Niet veel later zijn Francesco en Laura met pensioen gegaan. Het weze hen gegund.
Bizar, ik stel nu pas vast dat ik zowel voor bediening als voor comfort 7/10 had gegeven maar dat in de ZONE02/ voor beide 8/10 stond. Maar sowieso **** hoe dan ook.
Momenteel is in het pand een ander Italiaans restaurant 'La Rucola' gevestigd. De indrukwekkende muurschilderij met zicht op de 'Punta della Dogana di Mare' in Venetië is er nog steeds. Het interieur is vernieuwd en dat is niet noodzakelijk een verbetering.
Inneke23 & The Lipstick Painters zijn ook alweer jaren geleden ter ziele gegaan. Net als het managementbureau ‘ça bouge’ trouwens. That's live I suppose.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen