Faculty Club: Proffenkantine

LET OP: dit restaurant is van naam veranderd en heet nu Cum Laude!

Foto: Bart Billen

GOESTING nr. 5 (woensdag 1/7/2015)

Het Leuvense Groot Begijnhof behoort tot het Unesco werelderfgoed en is eigendom van de KUL. In het convent van Chièvres en de infirmerie, respectievelijk uit de 16de en 13de eeuw, is de Faculty Club gevestigd. Hier organiseert de universiteit haar recepties, banketten en seminaries. Er is ook een à la carte restaurant met een fantastisch terras in de binnentuin. Laat ik nu net naar dat laatste op zoek zijn. Ik kom er op een woensdagmiddag vrij laat toe. Parkeren is echt geen probleem want ik heb bij het reserveren een code voor de, vóór het restaurant gelegen, openluchtparking gekregen. Dames laten best hun Louboutins thuis want anders breken ze ongetwijfeld hun enkels op de in het begijnhof alomtegenwoordige hobbelige kasseien. Ik neem plaats onder de luxueuze parasols, met ingebouwde verwarming, die het hele terras bedekken. Bij een glas modale de Castellane brut champagne (€ 9,50) hoor ik hoe aan de tafel naast mij wordt beslist wie er 's anderendaags aan de bankettafel van de rector zal mogen plaatsnemen naar aanleiding van de uitreiking van een eredoctoraat aan Ban Ki-moon. Het risottokroketje met chorizo en de tartaar met een emulsie van eigeel op een rond stukje pompernikkel als amuses zijn echter zeer geslaagd. De ober komt een voor- en hoofdgerechtsuggestie voorstellen. Ze bekoren mij beiden en dus aarzel ik niet. Als suggestievoorgerecht worden mij drie overlangs doorgesneden, à la plancha gegrilde, langoustinestaarten met zachte chilipeperolie en gekonfijte blokjes tomaat met sjalot (€ 32) geserveerd. Het zijn prachtexemplaren en ze zijn minimaal gegrild zodat ze een sappige beet hebben. De saus, die per geluk onder de langoustinepantsers ligt, bevat als hoofdingrediënt sojasaus en de umami smaak hiervan 'kills' de lichtzoete, zachte langoustinesmaak totaal. Daar blijf ik dan ook af. Dit is al bij al een geslaagd gerecht, maar ik ben de mening toegedaan dat € 32 voor drie langoustines toch wel echt heel veel is. Ik drink hierbij een glas correcte Palena 2014 (€ 6,40), een Chileense sauvignon blanc. Het suggestiehoofdgerecht is een stuk zacht gegaarde jonge tarbot met gebakken aardappelen, asperges, auberginecrème en blanke botersaus afgewerkt met bieslook (€ 42). Ik schrik want het stuk tarbot dat op mijn bord ligt is echt wel klein. Voor € 42 had dit dubbel zo groot mogen zijn. Dat neemt niet weg dat de gaartijd tot op de seconde perfect is getimed. Als ik de tarbotfilet uit elkaar trekt, heeft het visvlees een glazige, glanzende hoedanigheid. Ook de cilindervormig uitgestoken gebakken aardappelen zijn perfect gaar, idem met de rechtopstaande, dikke stukjes asperge. Wat de auberginecrème en het verloren gelopen stukje babyartisjok op mijn bord doen is een raadsel. De blanke botersaus (ook wel beurre Nantais genoemd omdat Clémence Lefeuvre het recept in de buurt van Nantes aan de Loire heeft ontwikkeld) is echt wel volgens de regels van de kunst gemaakt. Ik heb nog honger en bestel dan ook nog een kaasbord (€ 13) met brillat-savarin, petit chaource, époisses en pas de bleu. Daarmee kan ik dan ook het halfje chablis premier cru Les Vaillons 2012 van Billaud-Simon (€ 24 of slechts 1,8 maal de inkoopprijs) uitkuisen. Als dessert laat ik nog verse frambozen met frambozensorbet, mousse van witte chocolade, frambozen spongecake en gel van rood fruit (€ 13) aanrukken. Het is een mooie, lekkere compositie maar de prijssetting is andermaal veel te hoog. Ik bestel hierbij een glas La Perle d'Arche 2007 (€ 10 per glas), een schitterende sauternes voor geen geld. Bij een ristretto (€ 6!) maak ik mij de bedenking dat de rekening van € 174,90 veel en veel te hoog is. Dit komt vooral door de hoge prijssetting van de gerechten. De wijnen zijn hier eerder een koopje. Waarschijnlijk zal de respons op deze kritiek zijn dat klagers en zagers, zoals uw dienaar, best naar de Alma gaan zodat de proffen rustig kunnen lunchen.

Conclusie: Zonder twijfel het mooiste Leuvense tuinterras, maar de prijzen van de gerechten zijn astronomisch. Wel mooie prijskwaliteitverhouding voor de wijn.

Eten: 7/10
Bediening: 8/10
Comfort: 7/10

Globale beoordeling: *** (goed)

Type: restaurant
Keuken: Frans
Specialiteit: gastronomisch
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: tjek

Faculty Club
Groot Begijnhof 14
3000 Leuven
016 32 95 00
info@facultyclub.be
www.facultyclub.be
 
Ja, wat kan ik hier over zeggen? Werkelijk alles staat nu eens in het artikel. Of toch niet. Dit is het eerste restaurant in België dat ik tegenkom dat de allergenenwetgeving volledig naleeft. Er staan in totaal veertien (14!) verschillende symbolen van potentiële allergenen in de legende op de kaart. (Klik op de foto om de legende leesbaar te maken)

Seeing is believing


Tartaar met een emulsie van eigeel op een rond stukje pompernikkel
en risottokroketje met chorizo als amuses

À la plancha gegrilde, langoustinestaarten met zachte chilipeperolie en gekonfijte blokjes tomaat met sjalot (let op de sojasaus onder de langoustinepantsers die niet is aangekondigd)

Zacht gegaarde jonge tarbot met gebakken aardappelen, asperges, auberginecrème
en blanke botersaus afgewerkt met bieslook (let op de fantastische cuisson van de vis)



Kaasbord met v.l.n.r. brillat-savarin, petit chaource, époisses en pas de bleu

Verse frambozen met frambozensorbet, mousse van witte chocolade, frambozen spongecake,
gel van rood fruit en La Perle d'Arche 2007: een schitterende sauternes


Ristretto met mignardises

de Smidse: Een ambacht is zo goed als eigen land

LET OP: dit restaurant bestaat niet meer!

Foto: Bart Billen

GOESTING nr. 5 (woensdag 1/7/2015)

Ik heb in de Smidse gereserveerd omdat er een mooi terras op de binnenkoer is. Laat het nu toch niet geregend hebben waardoor het kwik een flink stuk onder de voor mij vereiste minimum terrastemperatuur van 20°C is gezakt. Ik neem dan ook plaats in de nogal chaotisch ingerichte eetzaal in fermettestijl. Mijn jas wordt op een hoop andere jassen op een stoel gelegd. De eetzaal staat bomvol flessen. Chef Herwig Kiebooms is duidelijk gepassioneerd door alle soorten drank. Zo heeft hij een aanbod van 22 verschillende soorten pastis. Alleen wordt dat niet gezegd en ben ik al ingegaan op het voorstel om het huisaperitief te drinken. Het is een schuimwijn met gemberlikeur en zeste van sinaasappel (€ 8). Een maagsluiter ipv een maagopener. Dan pas ontdek ik de ongetwijfeld meest uitgebreide pastislijst in Vlaanderen en vermits de chef al de hele tijd persoonlijk instaat voor de ontvangst van een groep die hij blijkbaar kent, laat ik hem er de beste uitkiezen. Het wordt Emeraude pastis van Jean Boyer (€ 7). Werkelijk een schitterend product, met een volle anijssmaak die extreem lang blijft hangen. Geen plakkerige of zoete bijsmaak. Hierbij wordt toast met geitenkaas en een crumble van pancetta geserveerd. Past perfect bij de pastis. Dat is minder het geval met de blini met avocadocrème en grijze garnalen die rechtstreeks uit de koeling komt en een totaal overbodig tomatensoepje. De smout met kaantjes naast gewone boter is zeer authentiek. Op de kaart slechts vier voor- en vier hoofdgerechten. Dat is altijd een indicatie dat er verse producten worden gebruikt. Ik begin met de loempia van kalfszwezerik en tagliatelle van asperges (€ 20). Wat een verassend origineel gerecht is dit! Het wachten, een uur doordat de chef die groep persoonlijk wou ontvangen, waard. Krokant gebakken loempiavel met vanbinnen zeer mooie stukjes bruin gebakken kalfszwezerik. Het erwtencrèmebedje met munt is flauw, Olvarit voor zuigelingen. Dit had gerust een spicy chutney mogen zijn. De ober blijft mij het antwoord schuldig op de vraag hoe de tagliatelle van asperges wordt bereid. Uiteindelijk blijken de lange stukken asperges, die met de mandoline zijn gesliced, in olijfolie en twee soorten azijn te zijn gemarineerd. Goed gevonden. Een glas Capitoul Les Terasses 2013(€ 5), een chardonnay uit de Languedoc is hierbij een prima begeleider. Voor het hoofdgerecht wordt een halfje gewürztraminer Jean-Louis Schoepfer 2008 (€ 21) opengetrokken. Deze wijn gaat perfect accorderen met de traag gegaarde eendenborst met Javaanse cacao, honing en gekonfijte look (€27) als hoofdgerecht. Hierop moet ik slechts 20 minuten wachten. Het is een grote, perfect rosé gegaarde en gekruide eendenborst die ik normaal gezien niet zou opkrijgen, maar ze is zo lekker dat ik beslis om mijn BMI niet te sparen. De wortelen, zandwortelen, peultjes en heerlijke erwten zijn beetgaar. Opnieuw ligt er Olvarit op mijn bord, ditmaal is het zalf met pompoensmaak. Meer erwtjes ware beter geweest. Het nagerecht is tot mijn grote verassing een totale ontgoocheling. De artisanale lauwe Tiense suikertaart (€ 9) is geen Tiense specialiteit zo laat José, eminente gids in Tienen, mij per sms weten. De suiker zal dan wel van Tienen afkomstig zijn. Om tot de essentie te komen: door de suikertaart op te warmen, is ze kwak en mierzoet. Niet lekker. Nog een dure koffie (€ 5) en ik top af op € 102. Volgende keer neem ik direct een pastis, geen dessert en dan komt de rekening op € 85 uit. Ik ga al bij al voldaan naar huis waar Madame op mij wacht.

Conclusie: Hier wordt met schitterende producten gewerkt. Komt daarbij dat de chef zijn vak kent en het resultaat is ernaar. Mega pastiskaart.

Eten: 8/10
Bediening: 7/10
Comfort: 6/10

Globale beoordeling: *** (goed)

Type: restaurant
Keuken: Frans
Specialiteit: -
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: tjek

de Smidse
Oudesmidsestraat 39
1700 Dilbeek
02 307.06 81
info@de-smidse.be
www.de-smidse.be
 
Over dit restaurant wou ik al jaren een artikel schrijven, het is er dus eindelijk van gekomen. Zit altijd vol omdat het in suburbia ligt. Er kan gedronken worden want op de binnenwegen op weg naar huis zijn er geen controles.
De titel is een oud gezegde dat ik niet kende. Ik vond het al surfend en het past hier perfect bij.
Bij het herbekijken van de foto's maak ik mij de bedenking hoe fout het dessertbord is gedresseerd. Het fruit en de poedersuiker zijn totaal overbodig.

Seeing is believing


Misschien eens een vestiaire inrichten en geen tijd verliezen?



Heerlijk brood en smout met kaantjes naast kwaliteitsboter



Fenomenale pastis en perfect erbijpassende toast
met geitenkaas en een crumble van pancetta



Te koude garnalen en overbodig soepje

Loempia van kalfszwezerik en tagliatelle van asperges

Krokante loempia met zeer mooie stukjes bruin gebakken kalfszwezerik
en bijpassende chardonnay

Perfecte traag gegaarde eendenborst met Javaanse cacao, honing en gekonfijte look

Ontgoochelende lauwe Tiense suikertaart

CHICAGO: Willen maar niet kunnen

Foto: Bart Billen

GOESTING nr. 2 (woensdag 15/4/2015)

De Vlaamsesteenweg is aan de snelheid van het licht aan't gentrificeren. Het gaat zo snel dat de hippe, authentieke fase uiterst kort dreigt te zijn en quasi direct zal overvloeien in de toeristische fase. Sinds half september heeft de eigenares van de burgerjoint Houtsiplou op het Rouppeplein er het luncheethuis CHICAGO geopend in een voormalige matrassenwinkel. Ik ga er op een zaterdagnamiddag laat lunchen na een uit de hand gelopen voorzittersvergadering en het is wachten geblazen. De mega-eetzaal zit afgeladen vol met gezinnen met kinderen, hipsters en dagjesmensen. Het is aanschuiven tot er een tafel vrijkomt. Niet voor mij want ik ben alleen en kan meteen aan een gastentafel plaatsnemen. Het interieur doet Scandinavisch aan met veel hout en het formica meubilair is gerecycleerd uit de jaren 1950. Zou überhaupt iemand weten vanwaar de naam van de zaak komt? In de jaren 1980 werd de wijk hierachter tot aan de KVS, de Citroëngarage en het klein kasteeltje de Chicagowijk genoemd omdat ze even onveilig was als het Chicago van Al Capone in de jaren 1920. Van een turnaround gesproken. Ik heb dorst en bestel direct een Bavik pils van het vat (€2) van brouwerij De Brabandere. De pint is heel mooi getapt. Als voorgerecht wil ik de ajuintaart met geitenkaas (€8) proberen die normaal met soep of salade komt. Omdat ik erna nog een classico burger (€14,50) wil eten, meld ik dat ik geen soep of salade wens. Oeps, probleem want de chef gaat niet tevreden zijn. Blijkbaar kan de keuken alleen gestandaardiseerde bestellingen aan. Mijn burger bestel ik medium rare (à point, kerntemperatuur 55° C à 60° C) en dat wordt door de bazin onmiddellijk omgeturnd in saignant (kerntemperatuur 52° C à 55° C, dus rare). Ik doe blijkbaar weer moeilijk. Het wordt nog erger want ik ontdek iets erna dat er ook aardappelen in de schil op de kaart staan en ik zou zo'n 'Boem Patat' met bonen in tomatensaus en cheddar willen ipv frieten. 'Sorry, dat gaat niet meer want uw bestelling is al doorgestuurd.' Bon, kalm blijven Bart. Go with the flow. Over de ajuintaart kan ik kort zijn. Het bladerdeeg is helemaal kwak en valt volledig uiteen. Is dit het gevolg van opwarming in de microgolf? Ik laat het gewoon staan. De burger is even teleurstellend. De patty is well done (bien cuit, kerntemperatuur minimum 71°C), helemaal niet afgekruid en dus quasi smaakloos. De bun desintegreert na één minuut. De frieten zijn van het platte type en omdat er van alle maten zijn, duidelijk homemade. Alleen zijn ze te fel gebakken. Ook dit gerecht gaat terug naar de keuken. Uit pure frustratie bestel ik nog de Boem Patat die ik al heel de tijd wou (€8). Eigenlijk verwondert het mij al lang niet meer dat de salade identiek is aan die van de ajuintaart en dat de aardappelen totaal kapotgekookt zijn, een waterige, ongezouten smaak hebben en in het beste geval even de salamander (griltoestel waarbij het warmte-element boven het gerecht staat) hebben gezien om de cheddar te doen smelten. Return to sender. Ik bestel tegen beter weten in nog een cheese cake (€4,50) en een espresso (€2). De cheese cake smaakt papperig en de speculaasbodem zorgt er spijtig genoeg voor dat hij langer kan worden bewaard. De koffie is waterig en de bodem ligt vol koffiegruis. Ik geef het op, ga mijn rekening van €43 betalen en keer teleurgesteld naar huis. Kom ik hier terug? Ik vrees van niet.

Conclusie: Ongelooflijk hippe en succesvolle eetplek, maar de keuken kan niet volgen en verknalt werkelijk elk gerecht.

Eten: 5/10
Bediening: 5/10
Comfort: 6/10

Globale beoordeling: ** (matig)

Type: eethuis
Keuken: Belgisch
Specialiteit: -
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: tjek

CHICAGO
Vlaamsesteenweg 45
1000 Brussel
02 502 18 41
info@chicagocafe.be
www.chicagocafe.be
 
Achteraf bekeken had ik hier eigenlijk maar * aan mogen geven, zelfs al heb ik geen sigarettenpeuk in mijn sla gevonden of een stevige toerista opgedaan, want het was gewoon slecht. Ik ging ervanuit dat ik verwend ging worden (quod non), het moederhuis 'Houtsiplou' is immers nog altijd mijn favoriete burgerjoint in het Brusselse.

Voor de niet-geografen even nog een woordje uitleg over het begrip 'gentrificatie', dat voor Jan met de pet zou kunnen worden vertaald als 'hip worden', maar daarmee gaan we veel te kort door de bocht vermits je ook niet zomaar 'Chiquita tegen een banaan' zegt.
Gentrificatie, afkomstig van het Engelse woord gentrification (gentry slaat op 'de bewegende middenklasse'), is een term die wordt gebruikt om de opwaardering van een stadswijk op cultureel, sociaal en economisch gebied aan te duiden. Deze opwaardering gaat gepaard met een transformatie van horeca en winkels naar een hoger marktsegment, met stijging van de prijzen voor onroerend goed en last but not least met sociale verdringing van de originele bevolking. Er zijn verschillende fases in een gentrificatieproces van een stadswijk: de fase van de trendsetters (hip), de fase van de trendvolgers (hipper), de fase van het grootkapitaal (hipst) en de fase van vervlakking (toeristisch).

In 2016 blijkt Houtsiplou doorverkocht te zijn. Het ligt ondertussen in het hol van Pluto door het autovrij maken van de centrale boulevard. Het Rouppeplein is hierdoor immers quasi onbereikbaar geworden en hopeloos voor horeca. Chicago ligt veel strategischer in de aan gentrification onderhevig, hippe Vlaamsesteenweg. Zeer strategisch gezien om terug te plooien op deze zaak. De nieuwe eigenaar van Houtsiplou wil niet toegeven dat hij de zaak heeft overgenomen, hij wil nog verder surfen op het goede kwaliteitsimago dat deze zaak altijd heeft gehad. Ik vrees echter dat dit niet zal mogen baten.

Seeing is believing

Mooi getapte Bavik pils en desintegrerende microgolf ajuintaart

Totaal doorbakken patty en kapotgekookte patat

Papperige cheesecake en Turkse koffie

JOUR DE FÊTE: Fooding

Foto: Bart Billen

GOESTING nr. 1 (woensdag 18/3/2015)

Waar kan je in Brussel voor weinig geld lekker genieten van een vernieuwende lunch in een hip kader? Het antwoord is JOUR DE FÊTE. Het is een prototype voorbeeld van wat in Parijs onder de term fooding valt, de contaminatie van food en feeling.
Recepten worden niet letterlijk gevolgd maar op basis van fingerspitzengefühl, inventiviteit en experimenten wordt getracht frisheid en vernieuwing in de gerechten te brengen. Hiervoor heb je wel een chef nodig die van wanten weet. Eigenares Virginie Monu heeft in de persoon van Julien Van den Este dan ook de ideale chef geheadhunt. Hij heeft in een vorig leven twee jaar deeluitgemaakt van de keukenbrigade van in La Villa Lorraine. Het retro jaren '50 interieur is puur hipster en trekt een dito publiek aan. Tot voor een paar jaar zat hier een jaren '70 Joegoslavisch restaurant Marian. De kaart is poepsimpel. Iedere week staat er op het suggestiebord een ander vlees-, vis-, pasta-, vegetatisch en seizoensgerecht. Daarnaast is er dagsoep, antipasta en drie desserts. That's it. De prijzen kunnen laag worden gehouden omdat werkelijk alles in het huis wordt bereid. Er wordt nog echt een meerwaarde gecreëerd door al de gerechten van scratch te koken.
Ik kom er op een woensdagmiddag binnen als het grootste deel van de klanten al is vertrokken. Blijkt hier Bofferding pils (€2) van de Brasserie Nationale du Luxembourg op de kaart te staan. Quasi onvindbaar in Brussel, dus laat ik er alvast een tappen terwijl ik mijn keuze maak. Ik heb geen zin in soep of antipasta (ik vermoed zelfs dat er bepaalde groenten uit de antipastakoeltoog bij de gerechten zullen opduiken) dus neem ik de groentepakoras & yoghurtsaus met koriander (€15) als voorgerecht, terwijl dit eigenlijk een hoofdgerecht is. Pakoras zijn groentebeignets origineel afkomstig uit Pakistan. Als er verschillende soorten groeten inzitten zijn het pakora karhi en dat is hier het geval. Vier grote, lichte, krokant gefrituurde pakoras karhi (met o.a. rijst, ajuin, wortel en courgette) liggen op een kraakvers saladebed van rucola, prei, courgette, aardpeer, pompoen en waanzinnig lekkere en kleurrijke chioggia biet. De yoghurtsaus met koriander geeft het gerecht een extra dimensie.
Als tweede hoofdgerecht (yes, gluttony is my favorite deadly sin) laat ik een grietfilet met groenten op Sarladaise wijze (€20) aanrukken. Het gaat echter om een klein staartstuk maar de bakwijze is perfect. Geen seconde te weinig of te veel. De Sarladaise wijze van de groentenbereiding zou moeten betekenen dat ze in eendenvet is gebakken met een persillade, maar dat is niet het geval. Het doet er niet toe, de gesauteerde groenten (vooral de snijbonen zijn super lekker) met gebakken aardappelen en spekjes zijn krokant en vervelen op geen enkel moment.
Afronden doe ik met het dessert van de dag: crumble van appel en peer (€5). Hier is de crumble tenminste geen paneermeelachtige kruimeltoestand maar grote vlokken die als gestolde lava over de stukken beetgare appel en peer zijn gebakken. Heerlijk, de smaak van het deeg is helemaal dat van de suikertaart van mijn tante. Ik onderga met plezier deze nostalgische flashback. Voor deze droomlunch met twee hoofdgerechten betaal ik exact €50. Met slechts één hoofdgerecht zou dat de helft geweest zijn, een koopje. Ik kan geen suggesties bedenken, behalve misschien dat er meer soorten wijn per glas zouden verkrijgbaar moeten zijn want de huiswijn (€3) voldoet niet.

Conclusie: Een kaart met vijf gerechten die door een chef die van wanten weet en met een twist worden klaargemaakt. Lekker, gezond en niet duur.

Eten: 8/10
Bediening: 8/10
Comfort: 5/10

Globale beoordeling: **** (zeer goed)

Type: eethuis
Keuken: Belgisch-Frans
Specialiteit: -
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: tjek

JOUR DE FÊTE
Anspachlaan 181
1000 Brussel
02 512 38 00
info@jour-de-fete.be
www.jour-de-fete.be
 
Veel leesgenot met de 3.279-tekens versie ipv de 1.700-tekens van de gedrukte versie.
Het was financieel geen goed idee om op een woensdagmiddag op de Anspachlaan tussen de Beurs en Fontainas alleen te gaan lunchen. Dat ligt op loopafstand van Caroline Music. Ik heb dus natuurlijk impulsief een pak Rolling Stones bootlegs gekocht. Voor mij is de '14 on Fire Europe tour 2014' box (214/500) met de volledige opnames van de zeven eerste concerten van die tour de meest emotionele. Oslo en Tel Aviv heb ik niet bijgewoond, maar Lisbon, Zürich, Landgraaf, Berlin en Paris wel!

Om terug bij mijn positieven te komen ga ik een dubbele ristretto drinken in OR Espresso Bar.

Als ik thuiskom zie ik pas dat er in de betreffende box niet alleen twee CD's per concert zitten, maar ook 2 DVD's met de intergrale concerten van Lisbon en Zürich op basis van YouTube clips. Ik val van mijn stoel als blijkt dat de bootleggers op de DVD van Zurich naast het concert ook een onderdeel soundcheck hebben gezet en dat ze hiervoor al mijn YouTube clips hebben ingepikt. Ik had samen met mijn Stonescopain Daniel H. immers Early Entry tickets van €360,60 (waarmee we effectief op de eerste rij zijn terecht gekomen, côté Ronnie dan nog!) en toen we aan de speciale ingang toekwamen in de vroege namiddag begonnen The Stones aan de soundcheck en begon ik te filmen.

Early Entry indeed!
Dit is de juiste volgorde, op de bootleg DVD is de volgorde dooreengegooid. In totaal werden er zes songs gespeeld, waarvan de drie eerste zonder Mick Jagger. Vandaar dat ik spreek van de Pre-Soundcheck (zonder Mick Jagger en dat was eerder een jamsession) en de eigenlijke Soundcheck (met Mick Jagger). Ziehier de correcte volgorde (incl. link naar mijn originele YouTube clips):

1. Like a rolling stone (Pre-Soundcheck 1, op bootleg-DVD 4de nummer)
2. Sex drive (nog nooit live gespeeld!) (Pre-Soundcheck 2, op bootleg-DVD 2de nummer)
3. You shook me all night long (cover van AC/DC !!UNIQUE!!) (Pre-Soundcheck 3, op bootleg-DVD 1ste nummer).
4. Bitch (Soundcheck 1, op bootleg-DVD 3de nummer)
5. You got me rocking (Soundcheck 2, op bootleg-DVD 5de nummer)
6. You can't always get what you want (Soundcheck 3, op bootleg-DVD 6de nummer)
7. Happy birthday Ronnie (een video die blijkbaar aan Ronnie Wood werd getoond op het podium want hij werd 67 jaar op 1 juni 2014) (op bootleg-DVD 7de nummer)
Als ik het concert bekijk wordt het nog mooier, want vier van de negentien nummers (21 %) zijn door mij gefilmd vanop de eerste rij. Het gaat om volgende nummers:

1. It's only rock 'n roll (3de song van het concert, were Mick @ 0:13 sings: "Would it help to ease MY pain?" instead of "Would it help to ease the pain?" and @ 1:10 Mick does NOT uses the word "Suicide" but I can't understand what word he exactly uses! Daarnaast wordt gezegd dat hij tijdens deze song de gepensioneerde Tina Turner, aanwezig in één van de skyboxen,begroet, maar ik hoor dat nergens.)
2. Can't be seen (11de song van het concert, wel, wel wel: Matt Clifford plays keyboards next to Chuck Leavell just like during the 1990 Urban Jungle tour: DURING A KEITH SONG! @ 1:00 and 2:25 Ronnie Wood is taking to Matt Clifford about how are we goiing save the song from complete disintegration. Because @ 0:55 it almost happenend! @ 3:10 the song ends, afterwards it is 60 seconds of disintegration. Thanks god for Ronnie as orkestleader.)
3. Gimme shelter (14de song van het concert where @ 2:40 Lisa misses her cue! Lisa get back with youre feet on the ground! en juist ervoor een perfect voorbeeld van 'the ancient art of weaving' by Keith & Ronnie!)
4. Brown suger (17de song van het concert, intro is a clusterfuck by Keith. I filmed Jagger during it and he is 'not amused' he is very angry. He is shouting something too Charlie.)
Maar eigenlijk vind ik de HET hoogtepunt van het concert in Zürich de uitvoering van Worried about you (@ 1:15 Keith goes standing next to Mick and he is like "Hey, mate I'm standing next to you in case you need me. The look between them at that moment during the song (from 1981), that is the conclusion to the loss Mick had (of L'wren Scott) and symbolicly puts it behind him, says it all.)
Dit was mijn 84ste Rolling Stones concert (Het tweede van deze tour, er zijn erna nog tien gevolgd zodat de teller momenteel op 94 staat) en de allereerste maal dat ik deze song live mocht horen, vanop de eerste rij dan nog wel!

8 op 12 Pit Access (in Madrid geen polsbandje gekregen en in Roskilde niet-Stonesbandje) Berlin en Düsseldorf tribunetickets, Lisbon en Landgraaf tickets baraki (like they say in Charleroi)
Heeft het opnemen van deze song in de setlist iets te maken met het feit dat Melanie Hamrick (toen 27) de nacht ervoor (van zaterdag 31 mei 2014 op zondag 1 juni 2014) heeft doorgebracht met Mick Jagger (toen 70)? Hiermee heeft Juf. Hamrick haar plaats verdiend op mijn Pinterestbord 'Fucked by Jagger' waar slechts 2 % van de 4.000 vrouwen op staan die hij in zijn leven al heeft 'binnengedaan'.
Anyway, Mick zag er op het balkon nog uitgeput uit na zijn nachtje met de New Yorkse balletdanceres, maar 's avonds was hij in topvorm, het heeft hem blijkbaar toch deugd gedaan.

The morning after op het balkon van de Jagger suite van het Nobelhotel The Dolder Grand
De tweede song die toch wel blijft hangen is Midnight rambler (met een fantastische Mick Taylor als special guest), omdat Mick & Keith tijdens deze song een dispuut zouden hebben gehad, maar achteraf bleek dat Keith gewoon een snaar had gebroken.

Nu hopen dat Wonderland Records ook nog een tweede box uitgeeft met de zeven ontbrekende concerten (Wenen, Düsseldorf, Rome, Madrid, Werchter, Stockholm en Roskilde) die ik allemaal het gezien. Yes I know, I'm a lucky bastard, 12 out of 14 concerts!


Seeing is believing

Bofferding pils

Pakora karhi, grietstaartstukje en crumble van appel & peer


Samen met Luc VdC lunchte ik er opnieuw op donderdag 20 augustus 2015
en andermaal bingo

Sappige varkenskotelet met ratatouille en wortelpuree. De chips begrijp ik echter niet.

Fenomenale cuisson

Ook de twee beschikbare desserts (chocomousse en brownie) zijn homemade en perfect

Degelijke prijskwaliteit qua wijn,lekker brood en goede koffie (met zelfde brownie)

Erna wordt ik voor het eerst geconfronteerd met de waanzinnige gevolgen van het verkeersvrij maken van de centrale boulevard