GOESTING nr. 9 (woensdag 2/12/2015)
Tartufo is het restaurant dat huist in de villa waar vroeger het onvolprezen restaurant 'De Groene Jager' zat. De bejaarde zussen die in 2010 weigerden het pand aan Willy Goorden te verkopen, doen dat een jaar later wel aan Kayes Ghourabi en Griet Grassin. Ze hebben hun restaurant dan ook verhuisd vanuit Sint-Genesius-Rode, waar het verstopt zat in een residentiële wijk. Nu bevindt het zich aan een grote steenweg met veel va et vient. Ik ga er met Madame op een zaterdag dineren. De witte buitenverlichting zorgt voor een lichtbakeneffect aan de steenweg. Madame vervloekt de kiezelparking omdat haar schoenen worden geruïneerd. Binnen is de ruime zaak goed gevuld. De parketvloeren zijn behouden. Tegen de zwarte en witte muren is indirecte verlichting gehangen. Kortom, een feestelijk restaurant. Als aperitief drinken we een heerlijke gin tonic (€ 11) met de in juli op de markt gebrachte Lindemans premium gin, die in de Aalsterse stokerij De Moor wordt gedestilleerd op basis van Lindemans kriek cuvée René, en een fever-tree tonic. In de nasmaak komen de krieken mooi naar boven in het smaakpalet. De erbij geserveerde amuses zijn zwaar en sluiten de maag: een panna cotta van geitenkaas, een Parmezaanse kaaskroket met truffelsmaak en een hoorntje met ganzenlevermousse. Mijn tortelini met truffel en boter (€ 25) zijn beetgaar, alleen spijtig dat de truffel er als sneeuw over wordt geraspt en niet in schijfjes geschaafd. Ook zwemt het geheel in een snel desintegrerend boterschuim. Madame neemt als voorgerecht het hoeve-ei met herfsttruffel, iberico bellotaham en knolselderpuree (€ 24). Heel lekker, maar ook hier te weinig truffel voor de gevraagde prijs en het is bizar dat dit gerecht ook wordt verdronken in hetzelfde boterschuim. Hierbij drinken we een Lo Zoccolaio 2009 (€ 72 of 2,4 maal de inkoopprijs), een schitterende barolo die perfect bij het truffelaroma van de gerechten gaat. Als hoofdgerecht wordt voor mijn eega een perfect saignant gegrilde rubia gallega steak met lekkere bearnaise (€ 34) geserveerd. Het vlees is echter nogal bizar balkvormig versneden. De frieten zijn kwak. Voor mij wordt zeeduivel met zwarte look, roma tomaat en pantelleria kappertjes (€ 28) opgediend. De zeeduivel heeft een te zachte structuur en is gevuld met rode paprika. Erop en ernaast ligt heel wat camouflagegarnituur die er niet toe doet: rode ajuin, rode paprika, grijze garnalen en dezelfde dotjes pompoenzalf als in Madame haar bord. Die schuif ik allemaal opzij. Enkel de roma tomaat (ook wel pruimtomaat genoemd) en de vier kappertjes (ongeopende bloemknopjes van de kappertjesstruik) van het Italiaanse eilandje tussen Sicilië en Tunesië behoud ik. Het hadden er gerust veel meer mogen zijn. De gebakken aardappelen zijn niet genoeg gebakken. Bij mijn visgerecht laat ik nog een accorderend halfje Saint-Veran 2012 van collovray & terrier (€ 17 of 2,5 maal de aankoopprijs) openen. De dessertkaart is banaal en dus vragen we de rekening die pittig blijkt te zijn: € 226,50. Dat is minimum een kwart te veel en we rijden met mixed emotions naar huis.
Conclusie: Eerder Franse dan Italiaanse keuken die te duur is. De truffel is quasi afwezig. Identieke garnituren voor verschillende gerechten.
Eten: 6/10
Bediening: 8/10
Comfort: 8/10
Globale beoordeling: *** (goed)
Type: restaurant
Keuken: Frans - Italiaans
Specialiteit: -
BTW-bon: tjek
Wi-Fi: tjek
Tartufo
Bergensesteenweg 500
1600 Sint-Pieters-Leeuw
02 361 34 66
tartufo@skynet.be
www.restaurant-tartufo.be
Dit is de tweede maal dat ik dit Tartufo bespreek en geen van beide keren kon het echt overtuigen.
